De diagnose '(kwaadaardige) hersentumor' komt normaal gesproken aan het licht, doordat er naar aanleiding van neurologische klachten of verschijnselen aanvullend onderzoek wordt verricht. Het kan hierbij bijvoorbeeld gaan om een eerste epileptische aanval, hoofdpijn, gedragsverandering of uitvalsverschijnselen. Lees meer hierover bij klachten en verschijnselen .

Onderzoek

Meestal zal de huisarts de betrokkene naar de neuroloog verwijzen, die vervolgens lichamelijk onderzoek en aanvullend onderzoek doet, indien het vermoeden rijst op aanwezigheid van een hersentumor. Het gaat dan vooral om 'beeldvormend onderzoek' van de hersenen middels een CT-scan of een MRI. Als dit onderzoek een afwijking toont die verdacht is voor een kwaadaardige hersentumor, wordt betrokkene in het algemeen verwezen naar de neurochirurg: "de neuroloog diagnosticeert en de neurochirurg opereert", indien mogelijk.
Bij de operatie (craniotomie) wordt op een zo veilig mogelijke manier zoveel mogelijk afwijkend weefsel weggenomen. De chirurgische mogelijkheden hangen hierbij vooral samen met de plaats van de tumor binnen de schedel: zo is soms alleen een biopsie mogelijk, waarbij slechts een klein stukje weefsel kan worden weggenomen. In andere gevallen kan een groot gedeelte van de tumor worden verwijderd gedurende de operatie. In voorkomende gevallen kan ook in eerste instantie worden afgewacht. Dit geldt als er sprake lijkt te zijn van een relatief goedaardige afwijking in het hoofd.
Uiteindelijk kan de juiste diagnose pas worden gesteld, als de afwijking door de patholoog-anatoom is bestudeerd: een stukje van de hersentumor wordt hierbij, na bewerking, onder de microscoop bekeken. Alleen op deze manier kan de aard van de afwijking, zoals gezien op een hersenscan, op de juiste wijze worden geïnterpreteerd. Zie ook diagnose.

Behandelingsstrategie

Nadat de diagnose gesteld is, kan de juiste behandelstrategie worden bepaald, die mede afhankelijk is van de tumorsoort. De behandeling kan bestaan uit (aanvullende) neurochirurgie , radiotherapie en/of chemotherapie. Ook kan worden gekozen voor een afwachtend beleid, waarbij in eerste instantie niet hoeft te worden nabehandeld. Natuurlijk blijft de patiënt wel onder medische controle.

Behandelaars

Al met al zullen de patiënt en zijn naasten in een vroeg stadium te maken krijgen met meerdere artsen: huisarts, neuroloog, neurochirurg, radiotherapeut, oncoloog. Al deze dokters bieden "neuro-oncologische zorg". Het is van groot belang om het overzicht hierbij niet te verliezen. In meerdere ziekenhuizen in Nederland wordt de neuro-oncologische zorg dan ook "multidisciplinair" genoemd en georganiseerd: verschillende specialisten zijn bij uw ziekteproces betrokken, en over de behandeling wordt de patiënt van meerdere kanten, maar tegelijkertijd ook in goed onderling overleg, geïnformeerd.

In sommige centra speelt een neuro-oncologisch verpleegkundige een grote rol. Bij diegene kunt u ook met vragen terecht. Overigens is de organisatie van de neuro-oncologische zorg in de verschillende ziekenhuizen verschillend van opzet.

Controle

Ook na een behandeling blijft de patiënt onder controle. Zo is het nodig om de effecten van neurochirurgie, radiotherapie en chemotherapie te controleren. Ook kan blijken dat medicijnen gedurende langere tijd nodig zijn, zoals medicijnen tegen epilepsie of hersenzwelling.