Ziektegeschiedenis en lichamelijk onderzoek

De diagnose van een hersentumor wordt gesteld op basis van een combinatie van klachten en verschijnselen. Het onderzoek door de dokter bestaat uit een zorgvuldig gesprek waarin wordt gevraagd naar de aard en het beloop van de klachten. In het gesprek krijgt de arts meteen een indruk van belangrijke hersenfuncties zoals het denken, geheugen, emotioneel evenwicht, karakter, spraak- en taalvermogen. Daarna volgt een lichamelijk onderzoek waarbij vooral het zenuwstelsel wordt getest: gezichtsvermogen, gehoor, spraak, kracht en beweging, gevoel, coördinatie (het samenspel van bewegingen), evenwicht en reflexen.

Beeldvormende diagnostiek

Bij een verdenking op een hersentumor of andere hersenziekte zal de arts een CT-scan of een MRI van de hersenen laten maken (zie voorbeeld hiernaast). Een hersentumor heeft een typerend aspect dat de diagnose hersentumor zeer waarschijnlijk maakt. Toch is beeldvormende diagnostiek alleen onvoldoende om de diagnose met zekerheid te stellen en moet een weefselonderzoek worden verricht om de diagnose te bevestigen. De verschillende bevindingen op een CT-scan of een MRI worden later uitgebreider besproken, lees verder bij radioloog.

Weefseldiagnostiek

Voor de definitieve diagnose van een hersentumor is tumorweefsel nodig dat onder de microscoop wordt onderzocht. Soms kan worden volstaan met het nemen van een klein stukje weefsel uit het afwijkende gebied: een biopsie. In andere situaties wordt weefsel verkregen middels een grotere operatie waarbij zoveel mogelijk van de tumor wordt verwijderd.

Voor meer detail informatie over diagnose lees: diagnose